ΑΛΕΞΙΠΤΩΤΟ ΠΛΑΓΙΑΣ - ΣΥΝΤΟΜΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ

Από τους Αρχαίους καιρούς το όνειρο του ανθρώπου ήταν να μιμηθεί τα πουλιά, να μπορέσει να πετάξει, πολλές οι αποτυχημένες προσπάθειές του αλλά τελικά τα κατάφερε, αλλά………….
Τι ειρωνεία!!!
Ο άνθρωπος έμελλε να ανακαλύψει πρώτα τις πιο πολύπλοκες πτητικές μηχανές, να σπάσει το φράγμα του ήχου, να κατακτήσει το φεγγάρι, και στο τέλος να ανακαλύψει την πιο απλή πτητική συσκευή, το αλεξίπτωτο πλαγιάς η το Parapente όπως είχε επικρατήσει ο γαλλικός όρος πριν μεταφραστεί και καθιερωθεί η Ελληνική ονομασία, στην ουσία Para στα Γαλλικά σημαίνει αλεξίπτωτο και pente η πλαγιά, άρα αλεξίπτωτο πλαγιάς για όσους επιμένουν Ελληνικά.

Τι είναι όμως το αλεξίπτωτο πλαγιάς ; 
Κατασκευαστικά είναι δύο φύλλα συνθετικού υφάσματος, τα οποία είναι ραμμένα μεταξύ τους, όπου από την μια πλευρά υπάρχουν τρύπες για να εισέρχεται στο ενδιάμεσο τους ο αέρας, ώστε αυτά φουσκώνοντας να παίρνουν το σχήμα τις πτέρυγας, όπου έχει και την ιδιότητα της πτήσης ,ο πιλότος κάθεται στο κάθισμα το οποίο συνδέεται με τα σχοινάκια, στην ουσία το αλεξίπτωτο πλαγιάς είναι μια εξέλιξη του αλεξιπτώτου ελευθέρας , άλλωστε από αυτό ξεκίνησε όταν κάποιοι Γάλλοι ορειβάτες είχαν σαν ιδέα στα μέσα της δεκαετίας του 70 να το χρησιμοποιήσουν σαν μέσο που θα κάνανε πιο εύκολη την κατάβαση τους από το βουνό.
Η ιδέα αυτή σιγά σιγά εξελίχθηκε και στα μέσα της δεκαετίας του 80 εμφανίστηκαν και οι πρώτες εταιρείες του <<ιδιόμορφου>> αυτού σπορ.

Στην κεντρική Ευρώπη είχε ραγδαία ανάπτυξη τόσο για το προσιτό του κόστος που πλέων ο καθένας είχε την δυνατότητα να το αποκτήσει καθώς και για την εύκολη εκμάθηση του, αλλά όσο και για την πρακτικότητά του, μιας και την επαναστατική αυτή πτητική συσκευή μπορούσε ο καθένας χωρίς να έχει ειδικούς χώρους αποθήκευσης να την τακτοποιεί ακόμα και στην ντουλάπα του σπιτιού του.

Στην Ελλάδα έκανε την εμφάνιση του δειλά δειλά το 1987 -88 όπου κάποια άτομα σκόρπια ανά την Ελλάδα το έφεραν από το εξωτερικό, δεν πήρε πολύ χρόνο και εξαπλώθηκε και οργανώθηκε και σαν άθλημα στις Αερολέσχες ανά την επικράτεια .
Το 1992 οργανώθηκε το πρώτο Πανελλήνιο πρωτάθλημα , άρχισαν να μπαίνουν κανονισμοί και η προσπάθεια να ελεγχθεί όσον αφορά την ασφάλεια και εκπαίδευση οργανώνοντας το 1994 η Εθνική αερολέσχη Ελλάδος το πρώτο σεμινάριο εκπαιδευτών Α/Π.

Χρόνια με τα χρόνια το αλεξίπτωτο πλαγίας εξελίσσεται τόσο τεχνικά αλλά και κατασκευαστικά, τα στάνταρ ασφαλείας των κατασκευαστών είναι πολύ υψηλά ,για παράδειγμα το πιο λεπτό σχοινάκι ενός Α/Π μπορεί να αντέξει 120 κιλά.


Το όνειρο γίνεται πραγματικότητα , μια πραγματικότητα προσιτή σε όλους και όχι προνόμιο κάποιον λίγων και εκλεκτών χάρης το Αλεξίπτωτο πλαγιάς.

Το Αλεξίπτωτο πλαγιάς αποτελείται από τρία βασικά μέρη, την πτέρυγα, την ζώνη και το εφεδρικό αλεξίπτωτο.
Η πτέρυγα αποτελείται από δύο φύλλα συνθετικού υφάσματος τα οποία είναι ραμμένα μεταξύ τους,
όπου από την μια πλευρά και συγκεκριμένα προς την μεριά που κατευθύνετε υπάρχουν τρύπες για να εισέρχεται στο ενδιάμεσο τους ο αέρας, ώστε αυτά φουσκώνοντας να παίρνουν το σχήμα τις πτέρυγας, το συγκεκριμένο σχήμα που παίρνει η πτέρυγα για λόγους αεροδυναμικής έχει την ιδιότητα της πτήσης.
Κατά μήκος της βάσης της πτέρυγας ξεκινάνε κάποια σχοινάκια τα οποία είναι ιδιαίτερης αντοχής και καταλήγουν διαχωριζμενα στη μέση σε δύο ιμάντες οι οποίοι συνδέονται με καραμπίνερ ασφαλείας στο κάθισμα όπου κάθεται ο πιλότος όταν πετά, το εφεδρικό βρίσκεται συσκευασμένο μέσα στο κάθισμα του πιλότου.

Πηγή : http://www.parashop.gr